سلام دوستان یه مدتی زمان رسیدگی به وبلاگ رو نداستم ولی الان بازم میخوام براتون بنویسم
۱۳۹۴ مهر ۲۹, چهارشنبه
۱۳۸۷ آبان ۲۸, سهشنبه
۱۳۸۷ آبان ۲۵, شنبه
عکسهایی از شهرمون
امرو یخته عکس جوستم کو براتو میهلم بوبونید حال کونید .
این اولی یه عکسس از شهرس کو از نوکی کو امومزاده گرفتن .
این یکی چارکوهس
به این موگن تیرچی کو از بقیه کوها دور و ور بزرگترس و قشنتر .
ها این یکی یه عکس قشنگ از چار کوهس .
به به اجب کوهی هوجا دیگه یه همچین چیزی گیر نمیاری
بچه ها وهمشهریان محترم لطفا اگه عکسی از علویجه دارین اونو برای من میل کنین تا به اسم خودتوی اینجا بزاریم ظمنا من یه فکری دارم میگم بیاید با همکاری هم یه فرهنگ لغت برای علویجه درست کنیم
برای همکاری با بنیاد حفظ اثار و زبان وفرهنگ غنی علویجه به ما وبنیاد ما کمک معنوی فراموش نشود .
از نظرات و انتقادات شما استقبال میکنیم .
با تشکر داود شفیعی علویجه
۱۳۸۶ اسفند ۷, سهشنبه
علویجه شهری از دل تاریخ
اگر چه قرائن و مداركي همچون خرابه هاي مساكن قديمي و قنوات دائر و بايري كه مدت زمان طولاني از حفر آن ميگذرد دال بر قدمت و سابقه تاريخي علويجه است ولي به علت در دسترس نبودن مدارك كتبي نمي توان در مورد قدمت آن با صراحت اظهار نظر نمود .
وجود دو نقطه ، يكي معروف به قلعه گبري كه خرابه هاي آن بر فراز يكي از تپه هاي اطراف علويجه وجود دارد و ديگري ، قلعه اي معروف به قلعه سنگي در جوار كوه امامزاده شاه شمس الدين محمد(ع) ، مي تواند نشانگر قدمت اين شهر تا قبل از ظهور اسلام باشد.
از ديگر دلايل قدمت شهر علويجه وجود خرابه هايي معروف به سرخاله است كه در آن آثار و بقاياي مساكن قديمي به خوبي مشهود است . اين محل در طول زمان به سمت شرق و به محلي كه معروف به دربند است منتقل شده . بنا به گفته اهالي ، دربند همان محلي است كه در موقع حمله افاغنه مورد هجوم آنان قرار گرفته است .
پس از خرابي دربند ، بازماندگان حمله افاغنه در دو محل ديگر سكني گزيدند كه بعدها در طول زمان به ده بالا و ده پايين معروف شد .
در ادوار تاريخي بعد (احتمالاً دوره افشايه ) به منظور امنيت ساكنين و نيز استقرار نيروهاي نظامي جهت جلوگيري از حمله مهاجمين قلعه اي معروف به قلعه نادري ساخته شد كه بقاياي آن در بافت قديمي شهر علويجه موجود است . سپس در جوار آن قلعه هاي ديگري به نام هاي قلعه كهنه و قلعه پايين بنا گرديد . در منطقه علويجه از دوره صفويه آثاري بر جاي مانده است كه از آن جمله مي توان كاروانسراي عباسي واقع در روستاي هسنيجه را نام برد .
پس از گذشت مدتي از سكونت جمعيت در داخل قلعه هاي فوق الذكر ، به دليل افزايش جمعيت و و نيز حكمفرمايي امنيت نسبي ، علويجه خارج از قلعه ها گسترش فيزيكي داشته كه بيشترين گسترش به طرف غرب صورت گرفته است. از مهمترين آثار باقيمانده در اين شهر از دوران گسترش خارج از قلعه ها مسجد بزرگ يا مسجد جامع است كه هنوز در قسمت بافت قديم علويجه وجود دارد .
وجه تسميه بخش عربستان و شهر علويجه
وجه تسميه عربستان براي اين منطقه ، به احتمال قوي اين بوده است كه عربهاي مسلماني كه براي فتح اصفهان از اين مسير آمده بودند پس از موفقيت ، عده اي از آن ها در حوالي اصفهان از جمله اين منطقه اقامت گزيدند و وجه تسميه علويجه ، نيز از اين قرار است كه سادات از اعراب و علويون همراه امام حسن مجتبي (ع) در اين مكان اقامت گزيدند و علويجه طبق اسناد معتبري كه در دسترس مي باشد ، در ابتدا علوي نام داشته است . سپس (جه) كه مخفف جاه است به آن اضافه گرديده و معنا و مفهوم با مسمايي پيدا نموده : ((مقام و جايگاه علويون و پيروان و شيعيان حضرت علي(ع)))، و در حال حاضر علوي پسوند فاميل سادات علويجه مي باشد
-------------------------------------------
رديف :نام اثر----- قدمت-- شماره ثبت--تاريخ ثبت--------- موقعيت
1 :خانه سيد ابوالفضل رفيعي : قاجاريه :16310 : 24/08/85 : شهرستان نجف آباد – بخش مهردشت – شهر علويجه – خيابان امام خميني – كوچه امام جمعه –پلاك 84
2 : خانه محمد باقر زماني :قاجاريه :16312 : 24/8/85 : شهرستان نجف آباد – بخش مهردشت – شهر علويجه – خيابان امام خميني – كوچه شهيد ابراهيمي – كوچه شادكام – پ 14
3 : خانه حسن شفيعي : قاجاريه :17034 : 18/11/1385 : شهرستان نجف آباد – بخش مهردشت – شهر علويجه – خيابان امام خميني –كوچه پايين جوي –بن بست ياس – پ 27
4 : مسجد نبي اكرم : قاجاريه :18105 : 20/12/85 : شهرستان نجف آباد – بخش مهردشت – شهر علويجه – خيابان امام خميني – انتهاي خيابان امام جمعه – كوچه پايين جوي
5 : خانه سيد محمد رفيعي(امام جمعه) : قاجاريه :18388 : 28/12/85 :شهرستان نجف آباد – بخش مهردشت – شهر علويجه – خيابان امام خميني – كوچه امام جمعه – پ 15
2 : خانه محمد باقر زماني :قاجاريه :16312 : 24/8/85 : شهرستان نجف آباد – بخش مهردشت – شهر علويجه – خيابان امام خميني – كوچه شهيد ابراهيمي – كوچه شادكام – پ 14
3 : خانه حسن شفيعي : قاجاريه :17034 : 18/11/1385 : شهرستان نجف آباد – بخش مهردشت – شهر علويجه – خيابان امام خميني –كوچه پايين جوي –بن بست ياس – پ 27
4 : مسجد نبي اكرم : قاجاريه :18105 : 20/12/85 : شهرستان نجف آباد – بخش مهردشت – شهر علويجه – خيابان امام خميني – انتهاي خيابان امام جمعه – كوچه پايين جوي
5 : خانه سيد محمد رفيعي(امام جمعه) : قاجاريه :18388 : 28/12/85 :شهرستان نجف آباد – بخش مهردشت – شهر علويجه – خيابان امام خميني – كوچه امام جمعه – پ 15
6 :خانه حسين زماني : قاجاريه : 18390 : 28/12/85 : شهرستان نجف آباد – بخش مهردشت – شهر علويجه – خيابان امام خميني - كوچه پايين جوي – كوچه ابراهيمي – پ32
7 : حمام گوده : قاجاريه : 18772 : 28/12/85 : شهرستان نجف آباد – بخش مهردشت – شهر علويجه – خيابان امام خميني – كوچه حمام –پ 24
8 : خانه فضل اله زماني : قاجاريه : 15179 : 24/12/85 : شهر علويجه – بافت قديمي شهر – كوچه نوبهار –كوچه شرف – پ 83
7 : حمام گوده : قاجاريه : 18772 : 28/12/85 : شهرستان نجف آباد – بخش مهردشت – شهر علويجه – خيابان امام خميني – كوچه حمام –پ 24
8 : خانه فضل اله زماني : قاجاريه : 15179 : 24/12/85 : شهر علويجه – بافت قديمي شهر – كوچه نوبهار –كوچه شرف – پ 83
*منبع : گزارش سازمان ميراث فرهنگي ، صنايع دستي و گردشگري استان اصفهان
۱۳۸۶ بهمن ۲۹, دوشنبه
علویجه شهر من
علویجه شهری است در بخش مهردشت
علویجه از روستاهای قدیمی استان اصفهان است که بنابر برخی شواهد تاریخی مانند گورستان قدیمی، قدمتی تا پیش از اسلام را داراست. مردمان این ناحیه زرتشتی بوده اند و احتمالاً مانند بسیاری از نقاط ایران پس از ورود اعراب به ایران مسلمان شده اند. نکته جالب توجه در مورد علویجه این است که با توجه به ساختار ارباب و رعیتی که در سرتاسر ایران طی قرون گذشته معمول بوده،این روستا هرگز این سیستم را نپذیرفته و همواره اهالی، مالکان زمین ها و باغ ها بوده اند. حتی تلاش هایی که در دوره قاجاریه برای تملک آن توسط برخی صورت گرفت با تجمع اهالی در ارگ حکومتی و اعتراض آنان محقق نشد. هم اکنون علویجه را باید یک شهر کوچک نامید چرا که با توجه به روزآمد شدن شرایط درآن کمتر می توان نشانی از یک روستا را درآن دید. اما این ترقی ظاهری چندان نیز به نفع ساختار آن نبوده و همچون دیگر نقاط ایران با مهاجرت جوانان به دلیل نبود بازار کار کافی و ... مواجه شده است. گرچه همینک دارای اماکن آموزشی در رده های گونانگون تا دانشگاه نیز شده است.Fast Food, CAFEE NET , تاکسی سرویس های خصوصی، آموزشگاه های مختلف، سالن های بدن سازی خانم ها و آقایان ،رستوران های مختلف و... از جمله مظاهر زندگی شهری ست که امروزه درآن دیده می شود. اما چهره این شهر کوچک همیشه این چنین نبوده است. تا بیش از 60 سال قبل علویجه نیز یک روستای کوچک در فاصله چند ده کیلومتری اصفهان بود. تأسیس نخستین مدرسه به همت خیر خواهانی که به لحاظ فکری از اهالی مترقی محسوب می شدند، ورود نخستین اتومبیل ها، راه اندازی کارخانه برق خصوصی و چراغان شدن خانه ها و خیایان ها( که به لطف حضور افرادی چون امرالله درخشان و برادران اش چون امین الله و عبدالله و ولی الله و ... بوده اند صورت گرفت)چهره علویجه را از آغاز دهه های 1310 تا 1340 دگرگون ساخت. تأسیس اداره پست، پاسگاه ژاندارمری ، شبکه آب شهری و غیره در دهه های 40 و 50 خورشیدی علویجه را گام هایی گرچه کوچک اما ارزشمند به جلو هدایت کرد. دراین دوره ( دهه 80 خورشیدی) با راه اندازی شهر صنعتی علویجه و کارگاه های صنعتی شخصی علویجه می رود تا جلوه شهری بیشتری را بیابد. با جستجو در سایت گوگل می توان اطلاعات بیشتری را درباره علویجه پیدا کرد.شهرستان نجفآباد استان اصفهان ایران.
علویجه از روستاهای قدیمی استان اصفهان است که بنابر برخی شواهد تاریخی مانند گورستان قدیمی، قدمتی تا پیش از اسلام را داراست. مردمان این ناحیه زرتشتی بوده اند و احتمالاً مانند بسیاری از نقاط ایران پس از ورود اعراب به ایران مسلمان شده اند. نکته جالب توجه در مورد علویجه این است که با توجه به ساختار ارباب و رعیتی که در سرتاسر ایران طی قرون گذشته معمول بوده،این روستا هرگز این سیستم را نپذیرفته و همواره اهالی، مالکان زمین ها و باغ ها بوده اند. حتی تلاش هایی که در دوره قاجاریه برای تملک آن توسط برخی صورت گرفت با تجمع اهالی در ارگ حکومتی و اعتراض آنان محقق نشد. هم اکنون علویجه را باید یک شهر کوچک نامید چرا که با توجه به روزآمد شدن شرایط درآن کمتر می توان نشانی از یک روستا را درآن دید. اما این ترقی ظاهری چندان نیز به نفع ساختار آن نبوده و همچون دیگر نقاط ایران با مهاجرت جوانان به دلیل نبود بازار کار کافی و ... مواجه شده است. گرچه همینک دارای اماکن آموزشی در رده های گونانگون تا دانشگاه نیز شده است.Fast Food, CAFEE NET , تاکسی سرویس های خصوصی، آموزشگاه های مختلف، سالن های بدن سازی خانم ها و آقایان ،رستوران های مختلف و... از جمله مظاهر زندگی شهری ست که امروزه درآن دیده می شود. اما چهره این شهر کوچک همیشه این چنین نبوده است. تا بیش از 60 سال قبل علویجه نیز یک روستای کوچک در فاصله چند ده کیلومتری اصفهان بود. تأسیس نخستین مدرسه به همت خیر خواهانی که به لحاظ فکری از اهالی مترقی محسوب می شدند، ورود نخستین اتومبیل ها، راه اندازی کارخانه برق خصوصی و چراغان شدن خانه ها و خیایان ها( که به لطف حضور افرادی چون امرالله درخشان و برادران اش چون امین الله و عبدالله و ولی الله و ... بوده اند صورت گرفت)چهره علویجه را از آغاز دهه های 1310 تا 1340 دگرگون ساخت. تأسیس اداره پست، پاسگاه ژاندارمری ، شبکه آب شهری و غیره در دهه های 40 و 50 خورشیدی علویجه را گام هایی گرچه کوچک اما ارزشمند به جلو هدایت کرد. دراین دوره ( دهه 80 خورشیدی) با راه اندازی شهر صنعتی علویجه و کارگاه های صنعتی شخصی علویجه می رود تا جلوه شهری بیشتری را بیابد. با جستجو در سایت گوگل می توان اطلاعات بیشتری را درباره علویجه پیدا کرد.شهرستان نجفآباد استان اصفهان ایران.
اشتراک در:
پستها (Atom)